Ala parsknela przytrzymujac reka policzek. Bolal ja ciagle, zwlaszcza kiedy sie smiala. Wyszedl ode mnie o jedenastej, przerazony ta pozna pora. Nie powiedzial nic wiecej, a ja nie moglam pytac. No, nie moglam. Stalismy przed moim domem. Przygladali mi sie uwaznie, jakby chcieli zobaczyc choc ulamek tego, co we mnie tkwi Rozwinelam papier i otworzylam niewielkie pudeleczko.