Zamknela znowu oczy i przez chwile sadzilam, ze jest zmeczona rozmowa. Nie powiedzial nic wiecej, a ja nie moglam pytac. No, nie moglam. Jednak zrezygnowal! Chociaz prosilam! Chociaz wiedzial, jak mi na tym zalezy! Ty chyba za wczesnie wstales! - martwila sie matka. Nie odpowiedzial mi. Stanal przy oknie i mazal cos palcem po niezbyt czystej szybie. Sama nalalam herbate.